ਭਗਤ ਜੈਦੇਵ
ਗੀਤ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਕਵੀ। ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਆਵਾਜ਼।
ਜੈਦੇਵ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਕਵੀ ਸੀ, ਬੰਗਾਲ ਜਾਂ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸੇਨ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ। ਉਹ ਗੀਤ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੀਤ-ਕਾਵਿ ਜੋ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਪੁਰੀ ਦੇ ਜਗਨਨਾਥ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕਵੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ਬਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਰੱਬ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਬਾਰੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਲੋਕ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰਲੇਵੇਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿ ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰੇਮ-ਕਵੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਬੋਲ ਲਏ, ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।