لوہڑی
سیال دی دھوݨی، سبھ توں لمی رات لئی، نویں وہٹی اتے نو-جمے پتر لئی، اتے دلے بھٹی لئی۔
لوہڑی ماگھی توں پہلی رات، جنوری دے ادھ وچ، منائی جاندی ہے، سیال دے سبھ توں ٹھنڈھے حصے دے انت دی نشانی وجوں۔ شام پیندیاں پروار وہڑے جاں گلی وچ دھوݨی بالدے ہن اتے تل، پھلیاں، مونگپھلی اتے روڑیاں اگ وچ سٹدے ہن، اوس دوالے گھمدے اتے گاوندے ہن۔
بچے گھر-گھر جا کے لکڑاں اتے مٹھائیاں منگدے اتے گیت گاوندے ہن، جنہاں وچوں سبھ توں جاݨیا گیت دلے بھٹی نوں یاد کردا ہے، اوہ باغی جس نے اک غریب کڑی ویاہی۔ لوہڑی خاص کرکے اوس گھر وچ منائی جاندی ہے جتھے نویں وہٹی جاں نو-جمیا بال ہووے، اتے پچھلے دہاکیاں وچ بہتے پرواراں نے پتر دے نال-نال نو-جمی دھی دی لوہڑی مناوݨی وی شروع کیتی ہے۔
گدھا، بھنگڑا، ڈھول اتے رت دا کھاݨا، سرھوں دا ساگ اتے مکی دی روٹی، گچک اتے تل، ایس نوں پنجابی سال دیاں سبھ توں خشی بھریاں راتاں وچوں اک بݨاوندے ہن۔
ہور تہوار اتے میلے
واڈھیاں دا تہوار اتے خالصے دا جنم دن، جدوں 1699 وچ گرو گوبند سنگھ نے پنج سیس منگے۔
▶ ویکھو
آنندپر وچ نکلی لڑائیاں، گھوڑسواری اتے کوتا دا گرو گوبند سنگھ دا تہوار۔
اوہ دن جدوں گرو ہرگوبند 52 راجیاں نوں چھڈا کے گوالیار توں گھر پرتے، اتے امرتسر دیویاں نال جگمگا اٹھیا۔
ساوݨ دا عورتاں دا تہوار: رکھاں اتے پینگھاں، گدھا، اتے دھیاں دا پیکے آوݨا۔
لوہڑی توں اگلا دن، جدوں سکھ مکتسر دے چالی مکتیاں نوں یاد کردے ہن۔
پیلے کپڑیاں دا اتے لاہور اتے پتنگاں دا بسنت دا تہوار۔
لاہور وچ شاہ حسین دی درگاہ اتے دیویاں دا میلا، کدے پنجاب دا سبھ توں وڈا میلا۔
لاہور دے سرپرست سنت دی درگاہ اتے دعا، قوالی اتے مفت کھاݨے دے تن دن۔
امام حسین دے سوگ دے دس دن، پنجاب دے پراݨے شہراں وچ تازیاں اتے الماں دے جلوساں نال۔
وڈے ہندو تہوار جویں پنجاب اوہناں نوں مناوندا ہے: دسہرے اتے سڑدے راوݨ دے پتلے، دیوالی اتے دیوے، ہولی اتے رنگ۔
سپاں دے سوامی گگا پیر دے سنمان وچ ہر ستمبر لدھیانہ ضلعے دے اک پنڈ وچ وڈا میلا۔
جگراوں وچ اک صوفی پیر دی درگاہ اتے دیویاں دا میلا، جو بھارتی پاسے اج وی ہر دھرم دے پنجابی مناوندے ہن۔
اوہ دیوی جو کڑیاں ہر پتجھڑ کندھ اتے مٹی دے تاریاں اتے رنگے مونہ نال بݨاوندیاں ہن، اتے نوں راتاں اوس لئی گاوندیاں ہن۔
پتجھڑ دا اوہ دن جدوں ویاہیاں عورتاں پتیاں دی لمی عمر لئی تڑکے توں چن چڑھن تک ورت رکھدیاں ہن۔
فتہگڑھ صاحب وچ گرو گوبند سنگھ دے چھوٹے صاحبزادیاں دی یاد وچ تن دن دا سوگ اتے سمرن، جنہاں نوں 1704 وچ سرہند وکھے جوندے نیہاں وچ چݨیا گیا۔
بھارت دا سبھ توں پراݨا شاستری سنگیت اتسو، جو ہر سیال جالندھر وچ دیوی تلاب مندر کول ہندا ہے۔
گرو نانک دے جنم دا روشنیاں، نگر کیرتناں اتے لنگر دا پرب، جدوں بھارت توں شردھالو ننکانہ صاحب جاندے ہن۔
بادشاہی مسجد وچ عید دی نماز، مٹھیاں سیویاں، نویں کپڑے اتے بچیاں لئی ایدی۔
اوہ دن جدوں بھیݨاں بھراواں دے گٹ اتے دھاگا بنھدیاں ہن، اتے بھرا انھاں دی راکھی دا وچن دندے ہن۔
اوہ رات جدوں بابا فرید دی درگاہ دا 'بہشتی دروازا' کھلھدا ہے اتے شردھالو بھیڑ بݨا کے اوس وچوں لنگھدے ہن۔
ہر دھرم دے شردھالو ڈھولاں اتے جھنڈیاں نال سلیمان پہاڑاں دے پیراں وچ لکھداتا پیر دی درگاہ نوں پیدل جاندے۔