سبھیاچار
پنجاب بہس توں پہلاں گاوندا ہے۔ ایس دی باݨی راگاں انسار ترتیبی ہے؛ ایس دے سنتاں نے چرکھے اتے پتݨ دی بولی وچ لکھیا؛ ایس دیاں پریم کہاݨیاں ایس دیاں سرحداں توں پراݨیاں ہن اتے دوویں پاسے اج وی گائیاں جاندیاں ہن۔ ایہہ قصے اتے کافی دا، ڈھاڈی دی وار اتے ڈھول دا، پہاڑی چترکار اتے لوہڑی دی دھوݨی دا پنجاب ہے۔
ہیر رانجھا
دما دم مست قلندر
میلا چراغاں
بھنگڑا
گرمت سنگیت: راگاں وچ کیرتن
اج آکھاں وارث شاہ نوں
لاہور دی فلم صنعت
کبڈی
اوہ لمیاں پریم-کتھاواں جو پنجاب ویاہاں، میلیاں اتے قبراں اتے گاوندا ہے: عاشق، دریا اتے اوہ پروار جو اوہناں وچکار کھڑھے ہوئے۔
صوفی کافی توں اجوکے گیت تک: اوہ آوازاں جنہاں نے پنجابی نوں برہا، بغاوت اتے شردھا دی بولی بݨایا۔
گرواں دے راگاں وچ کیرتن، ڈھاڈی دی جنگی وار، پنڈ دی بولی اتے صوفی کافی۔
ریڈیو، اکھاڑے دی سٹیج، گوردوارے اتے درگاہ دیاں آوازاں۔
اوہ رچناواں جنہاں دی پہلی ستر ہر پنجابی نوں یاد ہے۔ ایتھے بیان کیتیاں ہن، چھاپیاں نہیں۔
مردانے دی رباب توں لے کے پڑ دے ڈھول تک۔
واڈھیاں اتے بھنگڑا، وہڑے وچ گدھا، بار دے علاقے وچ جھومر اتے گتکے دا پڑ۔
سال لوہڑی دیاں دھوݨیاں، وساکھی دیاں واڈھیاں، ہولے محلے دیاں نکلی لڑائیاں اتے بندی چھوڑ دے دیویاں نال گھمدا ہے۔
لنگر دی برابری والی روٹی، سیال دا ساگ اتے مٹھا کڑاہ پرشاد۔
لاہور دے سٹوڈیو، بنبئی سنیما دے پنجابی، دوہاں پنجاباں دیاں فلماں، اتے نکلیاں توں اجوکا تک دی سٹیج۔
کبڈی، کشتی اتے ہاکی: پنڈاں اتے اولنپک دیاں کھیڈاں۔
پنجابی کی پہندے سن، کہڑے اکھاݨاں اتے جوندے سن اتے کہڑیاں کھیڈاں کھیڈدے سن۔
بنیرے اتے کاں، چرکھا، نظر: اوہ بنب جو پنجابی گیتاں اتے روزانا وشواساں وچ وگدے ہن۔
Painting, sculpture, coins, manuscripts, arms and buildings: now in their own section
پراݨیاں تواریخاں دی کوتا
نانی دی نکر لوک کہاݨیاں، گھریلو نسخے اتے کھاݨے دیاں گلاں
لوک کہاݨیاں
دادیاں-نانیاں دیاں باتاں سیال دیاں راتاں نوں رجائی ہیٹھ پائیاں جاندیاں سن: چلاک گدڑ دیاں کہاݨیاں، جو شیر اتے کاں نوں مات دندا ہے؛ شیخ چلی دے مورکھ سپنے؛ سیالکوٹ دے راجہ رسالو دیاں ساہسی کہاݨیاں اتے پورن بھگت دے دکھ؛ اتے پٹھے پیراں والی چڑیل دیاں بھوت کہاݨیاں جو کھوہ اتے چوراہے اتے بھٹکدی ہے۔
گھریلو نسخے
ہلدی والا ددھ ہر کھنگھ، کٹ اتے سٹ لئی؛ طاقت لئی دیسی گھو؛ ڈھڈ پیڑ لئی اجوائݨ؛ درد لئی کپڑے وچ لپیٹی تتی اٹ۔ نویں ماں نوں چالی دن پنجیری کھوائی جاندی ہے، کݨک دے آٹے، گھو، میویاں اتے گوند دا بھرپور مشرݨ۔
گرم اتے ٹھنڈھیاں خراکاں
خراکاں تاپمان نال نہیں، تاسیر نال 'گرم' جاں 'ٹھنڈھیاں' ہندیاں ہن: گڑ، آنڈے، میٹ، سکے میوے اتے پنیاں سیال وچ سریر نوں گرم کردیاں ہن؛ لسی، ستو، کھیرا اتے شربت گرمیاں وچ ٹھنڈھا کردے ہن۔ بچیاں نوں کہا جاندا ہے کہ مچھی نال ددھ نا پیو، جاں خربوزے توں فورن بعد پاݨی نا پیو۔