ਪਾਸ਼
ਨਕਸਲੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਇਨਕਲਾਬੀ ਕਵੀ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ, ਜੋ 37 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ, ਜੋ ਪਾਸ਼ ਨਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖਦਾ ਸੀ, ਜਲੰਧਰ ਨੇੜੇ ਤਲਵੰਡੀ ਸਲੇਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ। ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰੇ ਉਹ ਨਕਸਲੀ ਲਹਿਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਨੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਤਲ ਦੇ ਝੂਠੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਜੇਲ੍ਹ ਗਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਲੋਹ ਕਥਾ, ਉਸ ਦੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਿਆਂ ਛਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਛੋਟੀਆਂ, ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਰੋਹ ਭਰੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ, ਜਗੀਰਦਾਰ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਮੱਧ ਵਰਗ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼, ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਦੇ ਮਰ ਜਾਣ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਵਿਤਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਕੁੱਟ ਜਾਂ ਯਾਰਾਂ ਦੀ ਗ਼ੱਦਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਮਰ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਦੁਹਰਾਈ ਅਤੇ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
1980ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਖਾੜਕੂਆਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਹਿੱਟ-ਲਿਸਟਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀ। 23 ਮਾਰਚ 1988 ਨੂੰ, ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਬਰਸੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਖਾੜਕੂਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸੈਂਤੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ।
ਹੋਰ ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ
ਮੀਰਪੁਰ ਦਾ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੈਫ਼ੁਲ ਮਲੂਕ ਸਾਰੇ ਪੋਠੋਹਾਰ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
▶ ਵੇਖੋ
ਚੋਲਿਸਤਾਨ ਦੇ ਮਾਰੂਥਲ ਦਾ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸਰਾਇਕੀ ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਮੀਂਹ, ਊਠਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
▶ ਵੇਖੋ
ਰਸਾਇਣ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ 'ਪੰਜਾਬ ਜੀਂਦਾ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ'।
▶ ਵੇਖੋ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਗੁਰਮੁਖੀ ਟਾਈਪ ਵੀ ਘੜਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਛਪੀ।
▶ ਵੇਖੋ
ਸਾਵੇ ਪੱਤਰ ਵਾਲੇ ਗੀਤਕਾਰ ਕਵੀ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜੋਕੀ ਅਤੇ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਬਣਾਇਆ।
▶ ਵੇਖੋ
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਜੋ ਜੱਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸੰਤ ਰਾਮ ਉਦਾਸੀ1939 – 1986ਬਰਨਾਲੇ ਦਾ ਦਲਿਤ ਇਨਕਲਾਬੀ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੇਜ਼ਮੀਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤਸੀਹੇ ਝੱਲੇ।
▶ ਵੇਖੋ
ਜੈਤੋ ਅਤੇ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਦਾ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੜ੍ਹੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਮਹਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਪੇਂਡੂ ਨਾਵਲ ਹੈ।
▶ ਵੇਖੋ
ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਬੇਤੁਕਾਂਤ ਮਹਾਂਕਾਵਿ, ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਰਾਣੀ ਦੀ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਰੱਬ ਦੀ ਭਾਲ।
▶ ਵੇਖੋ
ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖਤ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
▶ ਵੇਖੋ
ਪੰਜਾਬੀ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਉਸਤਾਦ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਵੰਡ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ।
▶ ਵੇਖੋ
ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਉੱਤੇ ਜਨਰਲ ਜ਼ਿਆ ਵੇਲੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਬਾਨੀ।
▶ ਵੇਖੋਅਹਿਮਦ ਰਾਹੀ1923 – 2002ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਜਿਸਦੀ ਤ੍ਰਿੰਜਣ (1953) ਨੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਗੀਤ ਲਿਖੇ।
▶ ਵੇਖੋ
ਗੁਜਰਾਤ ਨੇੜੇ ਕੁੰਜਾਹ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਜਿਸਨੇ ਕੁਰਾਨ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਤਰਜਮਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜ੍ਹਾਈ।
▶ ਵੇਖੋ
ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਾਨੀ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
▶ ਵੇਖੋ
ਫ਼ੈਸਲਾਬਾਦ ਦਾ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ।
▶ ਵੇਖੋ
ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕ, ਜਿਸਨੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
▶ ਵੇਖੋ
ਸਮਰਾਲੇ ਦਾ ਦਲਿਤ ਇਨਕਲਾਬੀ ਕਵੀ ਜਿਸਦੀਆਂ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀਆਂ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਬੇਜ਼ਮੀਨਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣੀਆਂ।
▶ ਵੇਖੋਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਬਰਖ਼ੁਰਦਾਰ17ਵੀਂ ਸਦੀਮੁਗ਼ਲ ਦੌਰ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਜਿਸਦੀ ਮਿਰਜ਼ਾ ਸਾਹਿਬਾਂ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।
▶ ਵੇਖੋ
ਮੁਲਤਾਨ ਦਾ ਸੂਫ਼ੀ ਸ਼ਾਇਰ, ਸੀਹਰਫ਼ੀ ਦਾ ਉਸਤਾਦ, ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਜਿਸਦਾ ਹਰ ਬੰਦ ਨਵੇਂ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।