ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ
ਸੂਫ਼ੀ ਕਾਫ਼ੀ ਤੋਂ ਅਜੋਕੇ ਗੀਤ ਤੱਕ: ਉਹ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਬਿਰਹਾ, ਬਗ਼ਾਵਤ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬਣਾਇਆ।
ਮਿਸਲਾਂ ਅਤੇ ਅਫ਼ਗ਼ਾਨ
1708 – 1799
ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਪੰਜਾਬ
1849 – 1947
ਮੀਰਪੁਰ ਦਾ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੈਫ਼ੁਲ ਮਲੂਕ ਸਾਰੇ ਪੋਠੋਹਾਰ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
▶ ਵੇਖੋ
ਚੋਲਿਸਤਾਨ ਦੇ ਮਾਰੂਥਲ ਦਾ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸਰਾਇਕੀ ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਮੀਂਹ, ਊਠਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
▶ ਵੇਖੋ
ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਬੇਤੁਕਾਂਤ ਮਹਾਂਕਾਵਿ, ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਰਾਣੀ ਦੀ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਰੱਬ ਦੀ ਭਾਲ।
▶ ਵੇਖੋ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਗੁਰਮੁਖੀ ਟਾਈਪ ਵੀ ਘੜਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਛਪੀ।
▶ ਵੇਖੋ
ਰਸਾਇਣ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ 'ਪੰਜਾਬ ਜੀਂਦਾ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ'।
▶ ਵੇਖੋ
ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਜੋ ਜੱਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
▶ ਵੇਖੋ
ਸਾਵੇ ਪੱਤਰ ਵਾਲੇ ਗੀਤਕਾਰ ਕਵੀ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜੋਕੀ ਅਤੇ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਬਣਾਇਆ।
▶ ਵੇਖੋ
ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਆਮ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਾਨੀ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
▶ ਵੇਖੋ
ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕ ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖਤ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।
▶ ਵੇਖੋ
ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਉੱਤੇ ਜਨਰਲ ਜ਼ਿਆ ਵੇਲੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਬਾਨੀ।
▶ ਵੇਖੋ
ਗੁਜਰਾਤ ਨੇੜੇ ਕੁੰਜਾਹ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਜਿਸਨੇ ਕੁਰਾਨ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਤਰਜਮਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜ੍ਹਾਈ।
ਦੋ ਪੰਜਾਬ
1947 – ਅੱਜ
ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕ, ਜਿਸਨੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
▶ ਵੇਖੋ
ਪੰਜਾਬੀ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਉਸਤਾਦ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਵੰਡ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ।
▶ ਵੇਖੋਅਹਿਮਦ ਰਾਹੀ1923 – 2002ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦਾ ਸ਼ਾਇਰ ਜਿਸਦੀ ਤ੍ਰਿੰਜਣ (1953) ਨੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਿਸਨੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਗੀਤ ਲਿਖੇ।
▶ ਵੇਖੋ
ਜੈਤੋ ਅਤੇ ਮਾਲਵੇ ਦੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਦਾ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੜ੍ਹੀ ਦਾ ਦੀਵਾ ਮਹਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਪੇਂਡੂ ਨਾਵਲ ਹੈ।
▶ ਵੇਖੋ
ਫ਼ੈਸਲਾਬਾਦ ਦਾ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਸ਼ਾਇਰ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ।
ਸੰਤ ਰਾਮ ਉਦਾਸੀ1939 – 1986ਬਰਨਾਲੇ ਦਾ ਦਲਿਤ ਇਨਕਲਾਬੀ ਕਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੇਜ਼ਮੀਨੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤਸੀਹੇ ਝੱਲੇ।
▶ ਵੇਖੋ
ਸਮਰਾਲੇ ਦਾ ਦਲਿਤ ਇਨਕਲਾਬੀ ਕਵੀ ਜਿਸਦੀਆਂ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀਆਂ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਬੇਜ਼ਮੀਨਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣੀਆਂ।
▶ ਵੇਖੋ
ਨਕਸਲੀ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਇਨਕਲਾਬੀ ਕਵੀ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ, ਜੋ 37 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ
ਲੋਕ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਵੀ
ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ →
ਪਾਕਪਟਨ ਦੇ ਚਿਸ਼ਤੀ ਸੂਫ਼ੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵੱਡੇ ਕਵੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਸਲੋਕ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।
ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਕਵੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨੂੰ ਘੜਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਉੱਤੇ ਮੇਲਾ ਚਿਰਾਗ਼ਾਂ, ਦੀਵਿਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ। ਹਰ ਧਰਮ ਦੇ ਮੌਲਵੀਆਂ-ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦਾ ਮਖ਼ੌਲ ਉਡਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਝੰਗ ਦੇ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਰ ਛੋਟਾ ਬੰਦ 'ਹੂ', ਰੱਬ ਦੇ ਸਾਹ, ਦੀ ਟੇਕ ਨਾਲ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ।
ਹੀਰ ਦੇ ਕਵੀ, ਹੀਰ ਅਤੇ ਰਾਂਝੇ ਦੇ ਦੁਖਾਂਤਕ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਕਿੱਸਾ, 1766 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਹੀਰ ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਬਚਿਆ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿੱਸਾ ਲਿਖਿਆ, ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਝੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਪ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖੀ।
ਮਿਰਜ਼ਾ ਸਾਹਿਬਾਂ ਦਾ ਕਵੀ, ਸਾਂਦਲ ਬਾਰ ਦੇ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਦੁਖਾਂਤਕ ਕਿੱਸਾ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਲੋਕ-ਵੈਣ ਵਜੋਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹਾਸਲ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵੀ, ਸੱਸੀ ਪੁੰਨੂੰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ।
ਪੂਰਨ ਭਗਤ, ਸਿਆਲਕੋਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਦੀ ਦੰਤਕਥਾ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਨਲੂਏ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾ ਕਵੀ।
ਮੁਸਲਮਾਨ ਕਵੀ ਜਿਸ ਦਾ ਜੰਗਨਾਮਾ ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਰਾਜ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨੁਕਸਾਨ ਮੰਨ ਕੇ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਅਤੇ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਰਚੇਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਕਿਹਾ।
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ: ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਹਿਰ ਦੇ ਕਵੀ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਣਾ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਆਧੁਨਿਕ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਮੋਹਰੀ ਕਵਿੱਤਰੀ, ਗੁਜਰਾਂਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ। ਵੰਡ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੈਣ ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਕਬਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਲਈ ਨਵਾਂ ਵਰਕਾ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ।
ਬਿਰਹਾ ਦਾ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਕਵੀ, ਆਪਣੇ ਕਾਵਿ-ਨਾਟ ਲੂਣਾ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ ਲੇਖਕ।
ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਕਲਾਸਕੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਮੱਰਾ ਬੋਲਚਾਲ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ।
ਸਿਆਲਕੋਟ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦਾ ਕਵੀ-ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨਜ਼ਮ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਿਮ ਵਤਨ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ।
ਸਿਆਲਕੋਟ ਦਾ ਉਰਦੂ ਸ਼ਾਇਰ ਜਿਸ ਦੀ 'ਸੁਬਹ-ਏ-ਆਜ਼ਾਦੀ' ਨੇ 1947 ਦੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਸੋਗ ਮਨਾਇਆ, 'ਇਹ ਉਹ ਸਵੇਰ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਉਡੀਕ ਸੀ'।
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਕੋਲ ਜੰਮਿਆ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਵੰਡ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਟੋਭਾ ਟੇਕ ਸਿੰਘ, ਉਸ ਪਾਗਲਪਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਿੱਖਾ ਰਿਕਾਰਡ ਹਨ।
ਲੂਣ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਲੜੀ ਦੇ ਹਡਾਲੀ ਦਾ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ। ਉਸ ਦਾ ਟ੍ਰੇਨ ਟੂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਦੋ ਜਿਲਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਦ ਸਿੱਖਸ ਕਲਾਸਕੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ।
ਪੂਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹੋ
ਇਸ ਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਸਤਰਾਂ ਛੋਟੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ। ਪੂਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਗੁਰਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹਨ:
ਫ਼ੋਕ ਪੰਜਾਬ ↗ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ↗ ਰੇਖ਼ਤਾ ਪੰਜਾਬੀ ↗