ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ
ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ: ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਹਿਰ ਦੇ ਕਵੀ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਣਾ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਆਧੁਨਿਕ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਹੈ।
ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ 1872 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਹਿਰ ਦੇ ਆਗੂ ਬਣੇ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਜ਼ੀਰ ਹਿੰਦ ਪ੍ਰੈੱਸ ਅਤੇ 1899 ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਖ਼ਾਲਸਾ ਸਮਾਚਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਠਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ, ਸੁੰਦਰੀ, ਬਿਜੈ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਤਵੰਤ ਕੌਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਸਿਦਕ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸਿੱਖ ਸਾਹਿਤ ਸਿਰਜਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਰਾਣਾ ਸੂਰਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਮਟਕ ਹੁਲਾਰੇ, ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਆਂਦੀ।
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਈ ਸੰਤੋਖ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ। 1955 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 1956 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ 1957 ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਅਜਾਇਬਘਰ ਹੈ।