ਭਗਤੀ ਸੰਤ
ਭਗਤ ਸੈਣ
ਭਗਤ ਸੈਣ
ਸ਼ਾਹੀ ਨਾਈ। ਰਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸਨ ਤਾਂ ਰੱਬ ਨੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲਈ।
ਸੈਣ ਪੰਦਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਾਈ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਰੀਵਾ ਜਾਂ ਬਾਂਧਵਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਰਾਮਾਨੰਦ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਸਾਧ-ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹਜਾਮਤ ਕਰਨ ਦਰਬਾਰ ਜਾਣਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਰੱਬ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸੋਹਣੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੈਣ ਦੇਰ ਨਾਲ ਡਰਦਾ-ਡਰਦਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਸੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਦਾ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦੀਵੇ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਭੇਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਰਤੀ ਦਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕੋ ਸੱਚੀ ਪੂਜਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਜੁਲਾਹੇ ਅਤੇ ਚਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਇਸ ਦੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਈ ਦੀ ਭਗਤੀ ਪੁਜਾਰੀ ਜਿੰਨੀ ਹੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
