ڈھڈ

بھائی مردانے دی پردیاں توں بناں رباب، سکھ کیرتن دا پہلا ساز۔

گز نال وجایا جاندا ساز جو منکھی آواز ورگا سبھ توں ودھ وجدا ہے، ڈھاڈی گائک دا جوڑیدار۔

مور دے سر والا گز نال وجایا جاندا ساز، جو گرو ہرگوبند نال جڑیا ہے۔

پنجابی لوک-سنگیت دا اک-تارا چھیڑیا جاندا ساز، جو یملے جٹ نے مشہور کیتا۔

اکٹھیاں وجائیاں جاندیاں جوڑیدار ونجھلیاں، اک سر تھمھدی اتے دوجی گاوندی، بار دے پالیاں دا ساز۔

دو-مونہا وڈا ڈھول، بھنگڑے اتے واڈھی دی دھڑکݨ۔

چھݨکݨیاں والا اگ دا چمٹا جو پنڈاں وچ لوک-گائکاں اتے کیرتن لئی تال رکھدا ہے۔

گز نال وجدا ساز، جسدی لمی پردیاں والی ڈنڈی ستار ورگی اتے کھل مڑھیا پیٹ سارنگی ورگا ہے، انا مٹھا کہ اسنوں 'دل چراوݨ والا' کہا گیا۔

ہتھ نال دھونکݨی والا ریڈ واجا، جو 19ویں صدی وچ پادریاں نال آیا اتے کیرتن، قوالی اتے پنجابی گیت دی آواز بݨ گیا۔

ہتھ نال وجدے ڈھولکیاں دا جوڑا جو کیرتن، قوالی اتے شاستری گائن وچ تال رکھدا ہے، اتے لاہور دا پنجاب گھرانہ جسنے آپݨی وکھری شیلی بݨائی۔

پنڈاں دا لوک ساز، جسدا کھلھا پیٹ ادھا کھل نال مڑھیا ہندا ہے، گاتھاواں اتے قصیاں دی سنگت لئی وجایا جاندا۔

پنڈ دا پاݨی والا گھڑا جو ڈھولکی بݨ جاندا ہے، ویاہاں اتے لوک ٹولیاں وچ انگلاں اتے چھلے نال وجایا جاندا۔

ڈنڈے اتے لکڑ دی گالھڑ جو ڈوری کھچݨ اتے ٹپدی اتے کھڑکدی ہے: بھنگڑے اتے ملوئی گدھے دی مسخری۔

نکی ڈھولکی جسدی کھل وچ تار لگی ہندی ہے، جسنوں چھیڑ کے اتے کھچ کے لچکیلی، ٹݨکدی تال کڈھی جاندی ہے۔

'سپ': لکڑ دیاں پھٹیاں دی جالی جو پھیلدی ہے اتے تاڑ کرکے بند ہندی ہے۔

سپیرے دی بین: سکے تونبے وچ لگیاں دو نالیاں، جس وچ وجاوݨ والے دا ساہ بھریا رہندا ہے، تاں جو آواز کدے نا رکے۔

بار دے پالیاں دی بانس دی بنسری، اوہ ونجھلی جو رانجھا چناب کنڈھے ہیر دیاں مجھاں نوں سݨاوندا سی۔

بادشاہاں اتے خالصے دا وڈا نگارا، جو اکال تخت اتے اتے سکھ جلوساں اگے وجایا جاندا ہے۔