ਭਾਈ ਬਿਧੀ ਚੰਦ

ਬਿਧੀ ਚੰਦ 1579 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨੇੜੇ ਸੁਰ ਸਿੰਘ ਵਿੱਚ ਛੀਨਾ ਜੱਟ ਘਰ ਜੰਮੇ, ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਚੋਰ ਸਨ। ਭਾਈ ਅਦਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਉਹ ਸਿੱਖ ਬਣੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੂੰ ਗੁਰੂ ਲਈ ਚੋਰੀ ਕਰੇਂਗਾ।

ਉਹ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਲੇਰ ਜਰਨੈਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀਆਂ ਚਾਰੇ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਲੜੇ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਰਨਾਮਾ ਦੋ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ, ਗੁਲਬਾਗ਼ ਅਤੇ ਦਿਲਬਾਗ਼, ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਨੇ ਕਾਬਲ ਤੋਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਲਈ ਭੇਜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਮੁਗ਼ਲ ਤਬੇਲਿਆਂ ਲਈ ਖੋਹ ਲਏ ਗਏ ਸਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਘਾਹੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦਾ ਭੇਸ ਧਾਰ ਕੇ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵੜੇ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲ ਆਏ, ਇੱਕ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਕੰਧ ਉੱਤੋਂ ਰਾਵੀ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਰਵਾ ਕੇ।

ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਲਾਕੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਲ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਬਿਤਾਏ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 1640 ਵਿੱਚ ਬਨਾਰਸ ਨੇੜੇ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ।