ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ

ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ 1807 ਵਿੱਚ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਰਾਣੀ ਮਹਿਤਾਬ ਕੌਰ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਸੂਬੇਦਾਰ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਾਂਡਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਫ਼ੌਜ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਸੀ।

1840 ਵਿੱਚ ਨੌਨਿਹਾਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਤਖ਼ਤ ਉੱਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਫ਼ੌਜ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਨਾਲ ਜਨਵਰੀ 1841 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਘੇਰਾ ਪਾਇਆ, ਚੰਦ ਕੌਰ ਨੂੰ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਡੋਗਰਾ ਵਜ਼ੀਰ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਅਮਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

15 ਸਤੰਬਰ 1843 ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਮੁਆਇਨੇ ਵੇਲੇ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਂਵਾਲੀਏ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਕਾਰਬਾਈਨ ਵਿਖਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ; ਉਸੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦਾ ਨਿੱਕਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਤਲ ਹੋਇਆ। ਇਹਨਾਂ ਕਤਲਾਂ ਨੇ ਬਾਲ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।