ستھ: پنڈ دی بیٹھک
پنڈ دے چوک وچ وڈے رکھ ہیٹھاں تھڑھا، جتھے مرد بیٹھدے، گلاں کردے، تاش کھیڈدے اتے جھگڑے نبیڑدے۔
ہر پنجابی پنڈ دی آپݨی ستھ ہندی ہے، اچا تھڑھا جاں کھلھی تھاں، اکثر کھوہ، گوردوارے جاں مسجد کول پپل جاں بوہڑ ہیٹھاں۔ بزرگ سارا دن اوتھے بیٹھدے؛ خبراں، گپاں اتے ہاسے-مزاک اوتھوں پھیلدے؛ رشتے تیا ہندے اتے پنچائت دے بزرگ جھگڑے نبیڑدے۔
ستھ وچ ہی کویشر اتے بھنڈ پیشکاری کردے، اتے سیال دیاں راتاں نوں قصے سݨائے جاندے۔
ہور پہراوا، اکھاݨ اتے کھیڈاں
پگ، پنجابی سوٹ، تہمت اتے چادرا، والاں وچ پراندی اتے پیراں وچ جتی۔
اوہ کہاوتاں جو ہر پنجابی گلبات نوں سوادلا بݨاوندیاں ہن، اتے سیال دیاں راتاں نوں اگ دوالے پائیاں بجھارتاں۔
پنجابی پنڈ دیاں کھیڈاں: ککلی وچ گھمدیاں کڑیاں، گلی-ڈنڈا اتے پٹھو کھیڈدے منڈے، اتے بسنت اتے ہر چھت اتے پتنگ۔
روکے توں ڈولی تک: پنجابی ویاہ دیاں رسماں، اتے ہر اک نال جاندے گیت۔
پنجاب دی نوکدار چمڑے دی جتی، ویاہاں لئی سونے اتے چاندی دی تلے نال کڈھی ہوئی۔
بݨیا ہویا منجا جو دنے وہڑے وچ اتے رات نوں کوٹھے اتے ڈاہیا جاندا، اتے اسدے کول نیویں پیڑھی۔