پہراوا: پگ، سلوار-کمیز، تہمت اتے چادرا
پگ، پنجابی سوٹ، تہمت اتے چادرا، والاں وچ پراندی اتے پیراں وچ جتی۔
پنجابی مرد کڑتے نال تہمت جاں چادرا، لک دوالے لپیٹیا کپڑا، پہندے سن، اتے پگ جاں پگڑی، اجہے ڈھنگ نال بنھی جو علاقہ، دھرم اتے رتبہ دسدا سی؛ پٹیالہ شاہی پگ سبھ توں جاݨی-پچھاݨی ہے۔ عورتاں سلوار-کمیز نال دپٹا جاں پھلکاری، گندیاں گتاں وچ کالے ریشم دے پھندیاں والی پراندی، اتے پراݨے ویلیاں وچ گھگرا پہندیاں سن۔
پنجابی سوٹ سارے دکھݨی ایشیا اتے دنیا وچ پھیل گیا، ڈونگھیاں چنھٹاں والی پٹیالہ سلوار ایس دے سبھ توں مشہور روپاں وچوں۔
وہٹی، سر توں پیراں تک
والاں دی چیر اتے گہݨا، متھے اتے لٹکدا۔
وڈی نتھ، اکثر زنجیری نال والاں نال جڑی؛ کدے ویاہی عورت دی نشانی۔
گھنٹی ورگیاں والیاں؛ پراݨے ویلیاں وچ بھاریاں، ڈنڈیاں اتے کانٹے۔
گت وچ گندے کالے جاں رنگدار ریشم دے پھندے، گدھے وچ ناچ نال جھولدے۔
ہس، سونے دا ٹھوس گلابند، اتے لمے ہار: راݨی ہار اتے کینٹھا۔
لاڑی دے مامے ولوں دتیاں لال اتے ہاتھی-دند رنگیاں چوڑیاں، ویاہ توں بعد ہفتیاں جاں سال بھر پہنیاں، سنہری کلیرے اوہناں نال لٹکدے۔
ہتھاں-پیراں اتے مہندی دے نمونے۔ کہندے ہن جنا گوڑھا رنگ چڑھے، لاڑی نوں اونا ودھ پیار ملیگا۔
لاڑی دی چادر، جس اتے اوس دے پروار دیاں عورتاں سالاں تک پٹ دی کڈھائی کردیاں ہن۔
گھنگرواں والیاں جھانجراں، جنہاں بارے اݨگݨت بولیاں ہن: جدوں عورت کسے نوں ملݨ چپ-چاپ نکلدی ہے تاں ایہناں دی چھݨک بھیت کھولھ دندی ہے۔
مڑیاں نوکاں والیاں کڈھائیدار چمڑے دیاں جتیاں، پٹیالہ، ملیرکوٹلا، ملتان اتے قصور وچ بݨدیاں۔
ہور پہراوا، اکھاݨ اتے کھیڈاں
اوہ کہاوتاں جو ہر پنجابی گلبات نوں سوادلا بݨاوندیاں ہن، اتے سیال دیاں راتاں نوں اگ دوالے پائیاں بجھارتاں۔
پنجابی پنڈ دیاں کھیڈاں: ککلی وچ گھمدیاں کڑیاں، گلی-ڈنڈا اتے پٹھو کھیڈدے منڈے، اتے بسنت اتے ہر چھت اتے پتنگ۔
روکے توں ڈولی تک: پنجابی ویاہ دیاں رسماں، اتے ہر اک نال جاندے گیت۔
پنڈ دے چوک وچ وڈے رکھ ہیٹھاں تھڑھا، جتھے مرد بیٹھدے، گلاں کردے، تاش کھیڈدے اتے جھگڑے نبیڑدے۔
پنجاب دی نوکدار چمڑے دی جتی، ویاہاں لئی سونے اتے چاندی دی تلے نال کڈھی ہوئی۔
بݨیا ہویا منجا جو دنے وہڑے وچ اتے رات نوں کوٹھے اتے ڈاہیا جاندا، اتے اسدے کول نیویں پیڑھی۔