میاں محمد بخش
میرپر دے کول کھڑی شریف دے صوفی کوی، جنہاں دا سیف-ال-ملوک کشمیر توں لاہور تک زبانی پڑھیا جاندا ہے۔
انھاں دے شبد
مشہور تکاںدشمن مرے تے خشی نا کریئے، سجݨاں وی مر جاݨا۔ ڈیگر تے دن گیا محمد، اوڑک نوں ڈب جاݨا۔
سیف ال ملوک (1863)
مالی دا کم پاݨی دیݨا، بھر بھر مشکاں پاوے۔ مالک دا کم پھل پھل لاݨا، لاوے یا نا لاوے۔
سیف ال ملوک (1863)
میاں محمد بخش لگبھگ 1830 وچ جہلم اتے کشمیر وچکار پہاڑاں وچ میرپر نیڑے کھڑی شریف وچ جمے، اتے قادری صوفی بݨے۔
اوہناں دی مہان رچنا، سفر-ال-عشق، عشق دا سفر، جو سیف-ال-ملوک وجوں ودھ جاݨی جاندی ہے، اک شہزادے دی پری شہزادی دی بھال دی فارسی داستان نوں روح دی رب لئی بھال دے روپک وجوں مڑ سݨاوندی ہے۔ ایس دے شعر ویاہاں اتے مرگاں اتے زبانی پڑھے جاندے ہن اتے پوٹھوہار، کشمیر اتے پنجاب بھر وچ قوال گاوندے ہن، اتے کاغان گھاٹی وچ سیف-ال-ملوک جھیل دا ناں اسے کہاݨی توں پیا۔
اوہ 1907 وچ پورے ہوئے اتے کھڑی شریف وچ دفن ہن۔