بھائی تارو سنگھ
اک نوجوان کسان جو جنگلاں وچ لکے سکھاں نوں کھاݨا پہنچاوندا سی۔ کیس کٹاوݨ اتے دھرم بدلݨ دا حکم ملݨ اتے اوس نے انکار کیتا اتے 1745 وچ لاہور وچ اوس دی کھوپری لاہی گئی۔
تارو سنگھ 1720 وچ ماجھے دے پوہلے وچ اک کسان پروار وچ جمے۔ زکریا خان ہیٹھ ظلماں دے سالاں وچ، جدوں سکھ جنگلاں اتے ریگستاناں وچ جا لکے سن، اوہ اتے اوہناں دی بھیݨ آپݨے کھیت واہندے اتے چپ-چاپ اوہناں نوں رسد پہنچاوندے۔
1745 وچ اک مخبر، ہربھگت نرنجنیئے، نے اوہناں دی مخبری کیتی اتے اوہناں نوں لاہور لجایا گیا۔ زکریا خان نے کیس کٹوا کے مسلمان بݨن دے بدلے جان-بخشی دی پیشکش کیتی۔ اوہناں نے نانہ کر دتی۔ کونک اوہ کیس چھڈݨ لئی تیار نہیں سن، صوبیدار نے حکم دتا کہ کیساں سمیت کھوپری لاہ دتی جاوے، اتے رنبی نال اویں ہی کیتا گیا۔
بھائی تارو سنگھ پچی سال دے سن۔ سکھ روایت کہندی ہے کہ اوہ بائی دن جوندے رہے اتے زکریا خان، جس دا پشاب بند ہو گیا، نوں تارو سنگھ دی جتی سر وچ مروا کے ہی راہت ملدی سی، اتے اوہ اوہناں توں پہلاں مر گیا۔ لاہور دے نولکھے وچ گوردوارہ شہید گنج بھائی تارو سنگھ سشوبھت ہے، اتے ارداس وچ اوہناں نوں اوہناں وچ یاد کیتا جاندا ہے جنہاں نے 'کھوپریاں لہائیاں' پر سکھی کیساں سواساں نال نبھائی۔
