زکریا خان
لاہور دا مغل صوبیدار جس نے سکھاں دے سراں دا مل پایا، بھائی منی سنگھ اتے بھائی تارو سنگھ نوں شہید کیتا، اتے 1733 وچ سکھاں نوں جاگیر اتے نواب دا خطاب دے کے صلح خریدݨ دی کوشش کیتی۔
زکریا خان 1726 توں 1745 تک لاہور دا مغل صوبیدار سی، پچھلے صوبیدار ابدس سمد خان دا پتر، جس ہیٹھ بندا سنگھ پھڑیا گیا سی۔ اوہ یوگ پربندھک سی پر اوس نے آپݨے راج دا بہتا حصہ سکھاں دے خاتمے نوں سمرپت کیتا۔
اوس نے سکھاں دے سراں دے مل پائے، مخبراں نوں انعام دتے اتے سکھاں دا شکار کرن لئی پنڈاں وچ گشتی دستے بھیجے۔ جدوں ایہہ ناکام رہا، 1733 وچ اوس نے خالصے نوں جاگیر اتے نوابی پیش کیتی، جو کپور سنگھ نوں ملی، پر امن ٹکیا نہیں۔ 1738 وچ اوس نے بھائی منی سنگھ نوں شہید کروایا، اتے 1745 وچ بھائی تارو سنگھ دی کھوپری لہائی۔
کہا جاندا ہے کہ اوس نے آپݨے اہلکاراں توں پچھیا کہ سکھ جوندے کویں رہندے ہن، اتے اوس نوں دسیا گیا کہ اوہ گھاہ اتے پتے کھا کے گزارا کردے ہن، اتے نادر شاہ نے اوس نوں کہا کہ اوہ اک دن ایس دھرتی اتے راج کرنگے۔ اوہ 1745 وچ مریا۔
جڑے ہوئے
دمدمے وچ گرو گرنتھ صاحب دی انتم بیڑ دے لکھاری اتے بعد وچ ہرمندر صاحب دے مکھ گرنتھی، لاہور وچ بند-بند کٹے گئے۔
اک نوجوان کسان جو جنگلاں وچ لکے سکھاں نوں کھاݨا پہنچاوندا سی۔ کیس کٹاوݨ اتے دھرم بدلݨ دا حکم ملݨ اتے اوس نے انکار کیتا اتے 1745 وچ لاہور وچ اوس دی کھوپری لاہی گئی۔
1733 وچ سنگت دے گھوڑیاں دی سیوا کردیاں مغل خطاب کبولیا، پھر خالصے نوں بڈھا دل اتے ترݨا دل وچ جتھیبند کیتا۔
واں پنڈ دا کسان جو بھجے پھردے سکھاں نوں پناہ دندا سی؛ جدوں 1726 وچ زکریا خان دیاں فوجاں اوس نوں پھڑن آئیاں، اوہ اتے کوئی دو درجن ساتھی شہید ہوݨ تک لڑے۔
لاہور دے صوبیداراں دا دیوان، جس نے سکھاں ہتھوں لڑائی وچ آپݨے بھرا جسپت رائے دے مارے جاݨ توں بعد سکھاں دا خاتما کرن دی سہں کھادھی اتے 1746 دے چھوٹے گھلوگھارے دی اگوائی کیتی، 'گرو' شبد اتے وی پابندی لا دتی۔