مرزا ساہباں

مرزا بار دے علاقے وچ داناباد دا کھرل ہے، اتے ساہباں سیالاں دے کھیوا خان دی دھی۔ دوویں اکٹھے مکتب وچ پڑھدے وڈے ہندے ہن اتے اک دوجے نوں پیار کرن لگدے ہن۔ جدوں ساہباں دا پروار اوس دا ویاہ تاہر خان نال تیا کردا ہے، اوہ مرزے نوں سنیہا بھیجدی ہے، جو آپݨی گھوڑی بکی اتے ساری رات سواری کرکے ویاہ والے گھروں اوس نوں چک لیاوندا ہے۔

سواری توں تھکیا مرزا اک جنڈ ہیٹھاں سوں جاندا ہے۔ ساہباں، ایس ڈروں کہ جدوں اوس دے بھرا پچھا کردے آوݨگے تاں مرزا اوہناں نوں مار دیویگا، اوس دے تیر توڑ کے ترکش جنڈ اتے ٹنگ دندی ہے۔ اوس دے بھرا آ پہنچدے ہن؛ نہتھا مرزا وڈھیا جاندا ہے، اتے بہتے روپاں وچ ساہباں وی اوس نال مر جاندی ہے۔ کی اوس نے دغا کیتا جاں سبھ نوں بچاوݨ دی کوشش، ایہہ سوال کہاݨی سݨن والیاں اتے چھڈ دندی ہے، اتے پنجاب چار سو سالاں توں ایس اتے بہسدا آیا ہے۔

ستارھویں صدی دے کوی پیلو نے کہاݨی نوں وار دے ڈھنگ وچ، چھوٹا اتے تکھا، شاستری روپ دتا۔ ایہہ ڈھاڈیاں اتے اکھاڑے دے گائکاں دی منپسند بݨی، اتے جنڈ والی ستر بولی دیاں سبھ توں جاݨیاں ستراں وچوں ہے۔ کلدیپ ماݨک اتے ہوراں نے مرزا گا کے ناں کمایا، اتے ایہہ کہاݨی اج وی ہیر دے الٹ گاتھا وجوں سݨائی جاندی ہے: عشق سبر والی شردھا نہیں سگوں موت ول دوڑدا گھوڑا۔