بھگت دھنا

دھنا راجستھان وچ ٹونک نیڑے دھواں کلاں دا جٹ کسان سی، لگبھگ 1415 وچ جمیا۔ اوس دی کتھا سکھ پرنپرا دیاں سبھ توں پیاریاں کتھاواں وچوں ہے۔ اک براہمݨ نوں پتھر دی مورتی پوجدے اتے اوس نوں بھوگ لواوندے ویکھ کے، اوس نے آپݨے لئی اک پتھر منگیا، اوس اگے بھوجن رکھیا اتے جدوں تک اوہ نا کھاوے آپ کھاݨ توں نانہ کر دتی۔ کتھا کہندی ہے کہ اوس دی بھولی شردھا نے رب نوں پرگٹ کرکے اوس نال بھوجن چھکوایا، اتے اوس دے ڈنگر وی چروائے۔

بعد وچ، روایت کہندی ہے، اوہ رامانند دا چیلا بݨیا اتے مورتی توں اگے نراکار رب تک پہنچیا۔ گرو گرنتھ صاحب وچ اوس دے تن شبداں وچ سادیاں لوڑاں لئی اک مشہور ارداس ہے: 'دال سیدھا ماگو گھیو'، آٹا، دال، گھو، جتی، کپڑا، چنگی گو اتے چنگی گھوڑی، اتے چنگی پتنی۔ ایہہ اجہے کسان دی ارداس ہے جس نوں رب توں روٹی منگݨ وچ کوئی شرم نہیں۔

اک ہور شبد دسدا ہے کہ کویں نامدیو، کبیر، روداس اتے سیݨ، سارے نیویاں منیاں جاتاں دے، رب نوں پا گئے، اتے کہندا ہے کہ اوہناں بارے سݨ کے دھنا جٹ وی بھگتی ول مڑ پیا: 'ایہہ بدھ سن کے جاٹرو اٹھ بھگتی لاگا'۔