1746 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਝੜਪ ਵਿੱਚ ਏਮਨਾਬਾਦ ਦੇ ਫ਼ੌਜਦਾਰ ਜਸਪਤ ਰਾਇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਲਖਪਤ ਰਾਇ, ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਯਹੀਆ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਦੀਵਾਨ, ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਸਹੁੰ ਖਾਧੀ ਅਤੇ ਸੂਬੇਦਾਰ ਤੋਂ ਆਮ ਕਤਲੇਆਮ ਦਾ ਹੁਕਮ ਕਢਵਾਇਆ।
ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖ ਫੜ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਤੋਪਖ਼ਾਨੇ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਸਿੱਖ ਜਥਿਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਾਇਦ ਪੰਦਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਨੇੜੇ ਕਾਹਨੂੰਵਾਨ ਦੇ ਛੰਭਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲਈ ਸੀ। ਫ਼ੌਜ, ਰਾਵੀ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਘਿਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੱਰੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਮਈ ਅਤੇ ਜੂਨ 1746 ਵਿੱਚ ਵੱਢ ਸੁੱਟੇ ਗਏ।
ਕੋਈ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਫੜ ਕੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਸਿੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਘੱਲੂਘਾਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੜ ਸੰਭਲ ਗਏ।
ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਕੈਦੀ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਘੋੜ-ਮੰਡੀ, ਨਖ਼ਾਸ, ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਥਾਂ ਸ਼ਹੀਦ ਗੰਜ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣੀ। ਜਦੋਂ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਖਪਤ ਰਾਇ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਹ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ।