گڑ اتے ویلݨا
سیال دی رت جدوں کماد پیڑیا جاندا ہے اتے اسدا رس وڈے کڑاہیاں وچ ابال کے سنہرا گڑ بݨایا جاندا ہے۔
سیال وچ، کماد دی کٹائی توں بعد، کسان ویلݨے وچ گنے پیڑدے ہن، جو کدے بلد اتے ہݨ انجݨ چلاوندے ہن۔ رس نوں پیڑے ہوئے گنیاں دی اگ اتے لوہے دے چوڑے کڑاہے وچ ابالیا، ہلایا اتے میل لاہی جاندی ہے، جد تک ایہہ گاڑھا ہو کے گڑ نا بݨ جاوے، جسدیاں بھیلیاں بݨائیاں جاندیاں ہن جاں شکر بݨائی جاندی ہے۔
بچے تازے رس اتے گرم گڑ لئی آلے-دوالے اکٹھے ہو جاندے ہن؛ گڑ پنیاں، لوہڑی دیاں مٹھائیاں اتے گنے دے رس وچ رجھے چولاں، رہ دی کھیر، وچ پیندا ہے۔
ہور دسترخان
مفت رسوئی جتھے ہر کوئی پنگت وچ بھنجے بیٹھ کے اکو کھاݨا چھکدا ہے۔
مکھݨ نال ہولی-ہولی رجھیا سرھوں دا ساگ، مکی دی روٹی نال کھادھا جاندا: پنجابی سیال دا سواد۔
آٹے، کھنڈ اتے گھو دا گرم مٹھا پرشاد جو سکھ دیوان دی سماپتی اتے ہر کسے نوں ورتایا جاندا ہے۔
ناشتے وچ نہاری اتے پائے، ایتوار نوں ہلوا پوری، اتے رات نوں پراݨے شہر دیاں فوڈ سٹریٹاں۔
چھولیاں نال بھریا تندوری کلچا، سٹیل دے گلاساں وچ گاڑھی لسی، اتے تلی مچھی: امرتسر دا ڈھابے دا کھاݨا۔
بھرے پرونٹھے اتے چٹے مکھݨ دا پنجابی ناشتا، اتے ہلوائی دی ہٹی دیاں سیال اتے تہواراں دیاں مٹھیائیاں۔
دھرتی وچ دبیا مٹی دا تندور، اتے پنڈ دا سانجھا تندور جتھے عورتاں اکٹھیاں روٹیاں لاہندیاں سن۔
ونڈ توں جمیا پکوان: پشاور توں آئے شرنارتھیاں نے دلی وچ تندوری مرگے نوں نواں روپ دتا۔
مسالیدار چھولے اتے پھلے ہوئے تلے بھٹورے: امرتسر، لاہور اتے دلی دا ایتوار دا ناشتا۔
ہر پنجابی گھر دا دل-پسند کھاݨا: چولاں نال راجمانہ، اتے پکوڑیاں والی دہیں دی کڑھی۔
ملتان دی مشہور مٹھائی: کݨک، ددھ، کھنڈ اتے گھو دی سنگھݨی، کھستا ٹوفی، میویاں نال جڑی۔