بھگت کبیر

کبیر واراݨسی دا جلاہا سی، مسلمان جلاہیاں دے پروار وچ جمیا، شاید پندرھویں صدی وچ۔ کتھا ہے کہ اوہ بال اوستھا وچ اک تلاا وچ کمل اتے تیردا ملیا اتے جلاہے نیرو اتے اوس دی پتنی نیما نے پالیا، اتے اوس نے ویشنو گرو رامانند نوں چیلا بݨاوݨ لئی چلاکی کیتی: گھاٹ دیاں پوڑیاں اتے لیٹ گیا جتھے رامانند تڑکے اشنان کردے سن، تاں جو گرو دا پیر اوس اتے پوے اتے اوہ 'رام، رام' پکارن۔

اوس نے کدے بݨنا نا چھڈیا، اتے کھڈی اوس دی ساری کوتا وچ چلدی ہے۔ اوس دے بول جنیو والے پنڈت اتے بانگ دیݨ والے ملاں دوہاں دا مخول اڈاوندے ہن: 'جو کھدائے مسیت وست ہے اور ملکھ کس کیرا'۔ اوس نے اک نراکار رب دے گیت گائے، اندر جپے نام دے، اتے اوس موت دے جو راجے اتے منگتے دوہاں نوں آوندی ہے۔ اوس دے دوہے اتے ساکھیاں اتری ہند وچ کئی بولیاں وچ پھیلے اتے اکھاݨ بݨ گئے۔

گرو ارجن دیو جی نے آد گرنتھ وچ اوس دے پنج سو توں ودھ شبد-سلوک شامل کیتے، کسے وی ہور بھگت نالوں ودھ، اتے سکھ اوس نوں اوس آواز وجوں ستکاردے ہن جو گرو نانک دیو جی دی آپݨی آواز دے سبھ توں نیڑے آئی۔ جدوں اوہ مگہر وچ پورا ہویا، جو منہوس تھاں منی جاندی سی جتھے مرن والا کھوتے دی جون پیندا ہے، اوس نے ایہہ تھاں جاݨ-بجھ کے چݨی سی۔ کتھا ہے کہ ہندو اتے مسلمان اوس دی دیہ لئی جھگڑ پئے اتے صرف پھل ملے، جو اوہناں نے ونڈ لئے۔