پنج پیارے
پنج پیارے: دیا سنگھ، دھرم سنگھ، ہمت سنگھ، موہکم سنگھ اتے صاحب سنگھ، جنہاں نے 1699 دی وساکھی نوں گرو دے سیس منگݨ اتے ہاں کیتی۔
1699 دی وساکھی نوں انندپر وچ گرو گوبند سنگھ جی ننگی تلوار لے کے اکٹھے ہوئے سکھاں ساہمݨے آئے اتے سیس دی منگ کیتی۔ لاہور دا کھتری دیا رام سبھ توں پہلاں اٹھیا اتے گرو جی دے پچھے تنبو وچ گیا؛ گرو جی لہو بھجی تلوار لے کے باہر آئے اتے اک ہور سیس منگیا۔ دلی نیڑے ہستناپر دا جٹ دھرم داس اگلا گیا؛ پھر جگنناتھ پری دا جھور ہمت رائے؛ دوارکا دا دھوبی موہکم چند؛ اتے دکھݨ وچ بدر دا نائی صاحب چند۔
گرو جی پنجاں نوں جوندے، کیسری باݨے وچ سجا کے باہر لیائے، اتے پنج باݨیاں دا پاٹھ کردیاں کھنڈے، دودھاری تلوار، نال تیار کیتا امرت چھکایا۔ اوہ دیا سنگھ، دھرم سنگھ، ہمت سنگھ، موہکم سنگھ اتے صاحب سنگھ بݨے، پنج پیارے۔ پھر گرو جی نے اوہناں توں آپ امرت منگیا، اتے گوبند سنگھ بݨے: گرو آپݨے چیلیاں دا چیلا، 'آپے گر چیلا'۔
اوہناں دا پچھوکڑ، ہند دے ہر کونے توں اتے اچیاں-نیویاں جاتاں توں، آپ ہی سندیش سی۔ اوہناں وچوں تن 1704 وچ چمکور وچ گرو جی دے صاحبزادیاں نال شہید ہوئے؛ دو گرو جی نال دکھݨ گئے۔ اج تک ہر امرت سنچار اوہناں دے پرتیندھ پنج امرتدھاری سنگھ کردے ہن، اتے ہر سکھ نگر کیرتن دی اگوائی اوہ کردے ہن۔
