شہید

گرو تیغ بہادر دے محل اتے گرو گوبند سنگھ دے ماتا۔ آپݨے چھوٹے پوتیاں نال سرہند دے ٹھنڈھے برج وچ قید، اوہناں دی شہیدی دی خبر سݨ کے اوتھے ہی چلاݨا کر گئے۔

دمدمے وچ گرو گرنتھ صاحب دی انتم بیڑ دے لکھاری اتے بعد وچ ہرمندر صاحب دے مکھ گرنتھی، لاہور وچ بند-بند کٹے گئے۔

رنگھریٹا سکھ جو گرو تیغ بہادر دا سیس دلی توں آنندپر لیائے۔ بال گرو گوبند سنگھ نے اوہناں نوں گلے لا کے کہا 'رنگھریٹے گرو کے بیٹے'۔

چالی بیداوا دیݨ والیاں نوں شرمندا کرکے گرو کول موڑیا، مکتسر وچ لڑائی وچ اوہناں دی اگوائی کیتی اتے بچ کے گرو دے انگ-رکھاکاں وچ سیوا کیتی۔

تپسوی توں جرنیل۔ 1708 وچ گرو گوبند سنگھ ولوں اتر بھیجے گئے، اوہناں نے سرہند فتح کیتا، پہلا سکھ راج قائم کیتا، واہݨ والیاں نوں زمین دتی اتے 1716 وچ دلی وچ شہید کیتے گئے۔

گرو تیغ بہادر دے تن ساتھی جو دلی وچ اوہناں توں پہلاں شہید کیتے گئے: متی داس نوں آرے نال چیریا گیا، ستی داس نوں روں وچ لپیٹ کے ساڑیا گیا، دیالے نوں دیگ وچ ابالیا گیا۔

چمکور دے کول اک پنڈ دی مٹیار جو رات نوں جنگ دے میدان وچ صاحبزادیاں اتے شہید سنگھاں دا سسکار کرن گئی، اتے مغل فوجیاں نے اوس نوں چکھا وچ سٹ دتا۔

ودوان اتے یودھا جنہاں نے شہید مثل دی اگوائی کیتی۔ ستر سال توں ودھ دی عمر وچ اوہ افغان بیادبی توں بعد ہرمندر صاحب نوں آزاد کرواوݨ لئی چڑھے اتے ایس دی پرکرما دے کول شہید ہوئے۔

گرو دے وڈے صاحبزادے، لگبھگ ستاراں اتے تیرھاں سال دے، جنہاں نے چمکور دی گڑھی وچوں نکل کے ہلیاں دی اگوائی کیتی اتے لڑدیاں شہید ہوئے۔

ہرمندر صاحب نوں بیراکھا چھڈݨ دی تھاں، دسمبر 1764 وچ تیہ سنگھاں نوں لے کے اکال تخت توں نکل کے احمد شاہ ابدالی دی فوج نال جا ٹکرائے۔

واں پنڈ دا کسان جو بھجے پھردے سکھاں نوں پناہ دندا سی؛ جدوں 1726 وچ زکریا خان دیاں فوجاں اوس نوں پھڑن آئیاں، اوہ اتے کوئی دو درجن ساتھی شہید ہوݨ تک لڑے۔

گرو دے چھوٹے صاحبزادے، لگبھگ نوں اتے چھے سال دے، جنہاں نوں دھرم بدلݨ توں انکار کرن اتے سرہند وچ شہید کیتا گیا۔ اوہناں دا شہیدی ہفتا شہیدی جوڑ میلا ہے۔

پنج پیارے: دیا سنگھ، دھرم سنگھ، ہمت سنگھ، موہکم سنگھ اتے صاحب سنگھ، جنہاں نے 1699 دی وساکھی نوں گرو دے سیس منگݨ اتے ہاں کیتی۔

ماجھے دے چالی سکھ جنہاں نے آنندپر دی گھیرابندی دوران گرو نوں بیداوا دے دتا، پھر مڑ آئے اتے کھدراݨے وچ اوہناں دی راکھی کردیاں شہید ہوئے۔ گرو نے اوہناں دا بیداوا پاڑ دتا۔

اک نوجوان کسان جو جنگلاں وچ لکے سکھاں نوں کھاݨا پہنچاوندا سی۔ کیس کٹاوݨ اتے دھرم بدلݨ دا حکم ملݨ اتے اوس نے انکار کیتا اتے 1745 وچ لاہور وچ اوس دی کھوپری لاہی گئی۔

دو سکھ جنہاں نے ایہہ وکھاوݨ لئی کہ سکھ مکے نہیں جویں صوبیدار دعویٰ کردا سی، جی.ٹی. روڈ اتے چنگی لا دتی اتے آپݨے وردھ بھیجیاں فوجاں نال شہید ہوݨ تک لڑے۔

1740 وچ مالیہ افسراں دے بھیس وچ امرتسر آئے اتے ہرمندر صاحب وچ ناچ کروا رہے مسا رنگھڑ دا سر وڈھ دتا۔

پو-پتر جنہاں نوں دھرم بدلݨ توں انکار کرن اتے زکریا خان دے جانشیناں ہیٹھ لاہور وچ چرکھڑیاں اتے چاڑھیا گیا۔

راوی دی بار دے کھرلاں دا سردار جس نے 1857 وچ ایسٹ انڈیا کنپنی وردھ گوگیرا علاقے دے قبیلیاں دی اگوائی کیتی، اتے نماز پڑھدیاں ماریا گیا۔

سنت-سپاہی جنہاں نے 1849 دے رلیویں توں بعد ورودھ دی اگوائی کیتی۔ گرفتار ہو کے سنگاپر جلاوطن کیتے گئے اتے 1856 وچ اوتھے جیلھ وچ چلاݨا کر گئے۔

36ویں سکھ پلٹݨ دے اوہناں 21 جواناں دی کمان کیتی جنہاں نے ہزاراں افغان قبائلیاں وردھ ساراگڑھی چوکی ادوں تک سانبھی رکھی جدوں تک ہر اک شہید نہیں ہو گیا۔

بھگت سنگھ دے چاچا جنہاں نے 1907 دے کسان اندولن، پگڑی سنبھال جٹا، دی اگوائی کیتی اتے اٹھتی سال جلاوطنی وچ کٹے۔

پٹیالے دے مہاراجے دے راج وردھ پرجا منڈل دے آگو، جو بھکھ ہڑتال توں بعد پٹیالہ جیلھ وچ شہید ہوئے۔

امرتسر دا ودیارتھی جس نے 1909 وچ لنڈن وچ سر ولیام کرزن وائلی نوں گولی ماری اتے پینٹنول وچ پھانسی چڑھیا۔

چکوال دا مشینگنر جس نے 1914 وچ ایپر وچ آپݨی چوکی سانبھی رکھی اتے وکٹوریا کراس جتݨ والا پہلا بھارتی فوجی بݨیا۔

غدر پارٹی دا انکلابی جو انگریزی راج وردھ بغاوت لئی کیلیفورنیا توں مڑیا۔ انی سال دی عمر وچ لاہور وچ پھانسی چڑھیا۔

جلھیانوالے باغ ویلے پنجاب دے گورنر مائیکل اوڈوائر نوں 1940 وچ لنڈن وچ گولی ماری اتے پینٹنول وچ پھانسی چڑھیا۔

سماجوادی انکلابی جس نوں تیئی سال دی عمر وچ راجگرو اتے سکھدیو نال لاہور وچ پھانسی دتی گئی۔ بھارت دی آزادی لہر دیاں سبھ توں ستکاریاں شخسیاتاں وچوں۔

ہندوستان سوشلسٹ رپبلکن ایسوسیئیشن وچ بھگت سنگھ دے ساتھی، جنہاں نوں 23 مارچ 1931 نوں اوس دے نال لاہور وچ پھانسی دتی گئی۔

موگے دا سکھ ریجیمینٹ دا فوجی جو 1962 وچ چینی فوج وردھ اک ٹبا سانبھدیاں شہید ہویا، پرمویر چکر نال سنمانت۔

پاکستانی افسر جو 1965 وچ لاہور مورچے اتے بیاربی نہر دی راکھی کردیاں ماریا گیا، نشان-اے-ہیدر نال سنمانت۔

لدھیاݨے دے کول دا لڑاکو پائلٹ، پرمویر چکر جتݨ والا بھارتی ہوائی فوج دا اکو-اک مینبر۔

دمدمی ٹکسال دے چودھویں مکھی، جنہاں نے سکھاں دی اک پیڑھی نوں امرت اتے گرو ول مڑ سدیا، دھرم یدھ مورچے دی اگوائی کیتی اتے 6 جون 1984 نوں اکال تخت دی راکھی کردیاں شہید ہوئے۔

بینک مینیجر توں منکھی حقاں دے کھوجی بݨے، جنہاں نے پنجاب پولیس ولوں گپت طور اتے ساڑیاں ہزاراں لاوارس لاشاں دے ریکارڈ لبھے۔ 1995 وچ اگوا کرکے ہراست وچ شہید کیتے گئے۔