گوئندوال صاحب
بیاس اتے گرو امرداس دا نگر، 84 پوڑیاں والی باولی نال۔ آوݨ والیاں نوں گرو دے درشن توں پہلاں لنگر چھکݨا پیندا سی۔
گوئندوال، ترن تارن ضلعے وچ بیاس کنڈھے، گرو انگد دیو جی دے سدے اتے گوندا ناں دے اک بندے دی زمین اتے وسیا، اتے 1552 توں گرو امرداس جی دا ٹکاݨا بݨیا۔ ایہہ لاہور اتے دلی وچکار وڈی سڑک اتے دریا دے پتݨ اتے سی، اتے سکھاں دا پہلا وڈا کیندر سی۔
ایس دا دل باولی صاحب ہے، پاݨی تک چراسی پوڑیاں والا ڈونگھا کھوہ، جو گرو امرداس جی نے پٹوایا اتے ہر جات لئی کھولھیا۔ روایت ہے کہ جو ہر پوڑی اتے جپجی دا پاٹھ کرے اوہ چراسی لکھ جوناں دے گیڑ توں چھٹ جاندا ہے۔ ایتھے گرو جی نے لنگر لازمی کیتا، اتے کہا جاندا ہے کہ اکبر نے ایتھے لنگر چھکیا۔
گرواں دی باݨی دیاں مڈھلیاں ہتھ-لکھتاں، گوئندوال والیاں پوتھیاں، ایتھے تیار ہوئیاں۔ گرو ارجن دیو جی 1563 وچ گوئندوال وچ جمے، اتے گرو امرداس جی 1574 وچ ایتھے جوتی جوت سمائے۔
لوک
مغل بادشاہ، پنجاب دے کلانور وچ تاجپوش ہویا، جس نے گوئندوال وچ گرو امرداس دا لنگر چھکیا اتے 1586 توں 1598 تک لاہور توں راج کیتا۔
چوتھے گرو اتے امرتسر دے بانی۔ لاواں رچیاں، انند کارج دے ویاہ دے چار شبد۔
گرو امرداس دی دھی، گرو رامداس دی سپتنی اتے گرو ارجن دی ماتا، آپݨی شردھا بھری سیوا لئی یاد کیتے جاندے۔
تیجے گرو، جو 73 سال دی عمر وچ گرو بݨے۔ لنگر نوں ہر آوݨ والے لئی نیم بݨایا، ستی اتے پردے دا ورودھ کیتا، اتے بھائیچارے نوں 22 منجیاں وچ جتھیبند کیتا۔
آد گرنتھ دے لکھاری اتے واراں دے رچیتا، جنہاں نوں گرو ارجن نے گرو گرنتھ صاحب سمجھݨ دی کنجی کہا۔
نشانیاں
گرو امرداس دے سمیں گوئندوال وچ سنکلت باݨی دیاں دو جاں ودھ جلداں: سکھ باݨی دے سبھ توں پراݨے بچے سنگرہ اتے آد گرنتھ دا اک سوما۔
گرو امرداس جی ولوں بݨوائی باولی، جس دیاں پاݨی تک چراسی پوڑیاں ہن، ہر ذات دے لوکاں لئی کھلھی۔
Forty ballads by the scribe who wrote out the first Sikh scripture for Guru Arjan, traditionally called the key to the Guru Granth Sahib.