گرو انگد دیو

لہݨا 1504 وچ مکتسر نیڑے متے دی سراں وچ اک وپاری دے گھر جمے، اتے دیوی درگا دے بھگت بݨ کے وڈے ہوئے، ہر سال پہاڑاں وچ دیوی دے استھان ول یاتریاں دی ٹولی لے کے جاندے۔ اک سال، کرتارپور کولوں لنگھدیاں، اوہناں نے امرت ویلے اک سکھ نوں جپجی دا پاٹھ کردے سݨیا اتے پچھیا کہ ایہہ کس دے بول ہن۔ اوہ گرو نانک دیو جی نوں ملݨ گئے، اتے دیوی ول مڑ کدے نا گئے۔

کوئی ست سال اوہناں نے کرتارپور وچ گرو جی دی سیوا کیتی، اتے اوہناں دی سیوا دیاں کتھاواں ایس گل دیاں کتھاواں ہن کہ سکھ کویں بݨدا ہے۔ گرو جی دے کہݨ اتے اوہناں نے آپݨے سوہݨے کپڑیاں اتے گلے گھاہ دیاں پنڈاں چکیاں؛ اک کٹورا کڈھݨ لئی گندے ٹوئے وچ اتر گئے؛ جدوں گرو جی نے، سکھاں نوں پرکھدیاں، چادر ہیٹھ پئی لوتھ کھاݨ لئی کہا، اکلے لہݨا جی تیار ہوئے، اتے ہیٹھوں کڑاہ پرشاد نکلیا۔ 1539 وچ گرو نانک دیو جی نے اوہناں اگے متھا ٹیکیا، پنج پیسے اتے ناریال اگے رکھیا، اتے اوہناں دا ناں انگد، 'میرا آپݨا انگ'، رکھیا۔ گرو جی دے پتراں نے ایہہ کدے نا منیا۔

ٹکراا توں بچݨ لئی گرو انگد دیو جی بیاس کنڈھے کھڈور چلے گئے۔ اوتھے اوہناں نے سکھاں نوں آپݨی لپی دتی۔ اوہناں نے پنجابی وپاریاں دیاں لنڈے لپیاں توں گورمکھی ورݨمالا، 'گرو دے مکھ توں'، نوں سنواریا، تاں جو باݨی ہو-ب-ہو اویں لکھی جا سکے جویں گائی جاندی سی، اتے بچیاں نوں ایہہ پڑھاوݨ لئی پاٹھشالاواں کھولھیاں۔ اوہناں نے گرو نانک دیو جی دی باݨی اکٹھی کیتی اتے شاید اوہناں دے جیون دا پہلا برتانت لکھوایا۔

آپݨی پتنی ماتا کھیوی نال اوہناں نے لنگر نوں سنگت دا تھمھ بݨایا۔ ماتا کھیوی ایس نوں چلاوندے سن، اتے گرو گرنتھ صاحب اوہناں دی ورتائی گھو والی کھیر لئی اوہناں دا ناں لے کے یاد کردا ہے۔ گرو انگد دیو جی نے گھول اتے کسرت نوں وی اتشاہ دتا، کھڈور وچ مل اکھاڑا بݨوایا، کونک سکھ دا سریر وی تکڑا ہوݨا چاہیدا ہے۔

اوہناں نے 62 جاں 63 سلوک رچے۔ جدوں شیر شاہ توں بھجدا بادشاہ ہمایوں کھڈور آیا اتے، گرو جی دے کیرتن وچ لین ہوݨ کارن اڈیک کروائے جاݨ اتے، تلوار نوں ہتھ پایا، تاں کہا جاندا ہے کہ گرو انگد دیو جی نے اوس نوں کہا کہ ایہہ تلوار شیر شاہ وردھ چلاوݨی چاہیدی سی۔ آپݨے جانشین وجوں اوہناں نے آپݨے پتراں نوں چھڈ کے بردھ امرداس جی نوں چݨیا، جو باراں سال ہر روز اوہناں لئی پاݨی ڈھوندے رہے سن۔ اوہ 1552 وچ جوتی جوت سما گئے۔