گرو رامداس

جیٹھا 1534 وچ لاہور دی چونا منڈی وچ اک غریب سوڈھی کھتری پروار وچ جمے، اتے ست سال دی عمر وچ یتیم ہو گئے۔ اوہناں نوں باسرکے وچ نانی نے پالیا، اوہ گھنگݨیاں ویچ کے گزارا کردے، اتے بچپن وچ ہی گوئندوال پہنچ گئے، جتھے اوہناں نے لنگر وچ سیوا کیتی اتے باولی بݨاوݨ وچ ہتھ وٹایا۔ گرو امرداس جی دی نظر اوہناں اتے پئی اتے اوہناں نے آپݨی دھی بیبی بھانی دا ویاہ اوہناں نال کر دتا۔

نمرتا اوہناں دی پرکھ سی۔ جدوں گرو جی نے آپݨے دوہاں جوائیاں نوں تھڑھے بݨاوݨ لئی کہا اتے پھر وار-وار ڈھاہ دتے، صرف جیٹھا جی ہر وار بناں شکائت مڑ بݨاوندے رہے۔ 1574 وچ اوہ چوتھے گرو، گرو رامداس جی، بݨے۔

گدی ملݨ توں پہلاں ہی گرو امرداس جی نے اوہناں نوں تنگ، سلتانونڈ اتے گمٹالا پنڈاں نیڑے دی زمین اتے نویں وسوں وساوݨ بھیجیا سی۔ اوتھے، لگبھگ 1577 وچ، گرو رامداس جی نے رکھاں وچکار اک سومے دوالے سروور دی کھدائی شروع کیتی، اتے بونجا کتیاں دے وپاریاں اتے کاریگراں نوں ایس دوالے وسݨ لئی سدیا۔ نگر رامداسپر جاں گرو کا چک کہایا؛ سروور امرتسر، امرت دا سروور، کہایا، اتے سمیں نال شہر نے اہی ناں لے لیا۔

اوہ بھگتی اتے برہوں دے مہان کوی سن۔ اوہناں نے چار لاواں رچیاں، سکھ انند کارج دی باݨی، جس دوران لاڑا-لاڑی گرو گرنتھ صاحب دوالے چار وار گھمدے ہن؛ ایہہ چار پڑاواں وچ آتما دے پرماتما نال ملاپ دا بیان کردیاں ہن۔ گرو گرنتھ صاحب وچ اوہناں دے 638 شبد ہن، اتے بہتے اوہناں نے نویں راگاں وچ رچے۔ اوہناں نے سنگت توں بھیٹا اکٹھی کرن دی مسند پرتھا وی جاری رکھی۔

اوہ 1581 وچ گوئندوال وچ جوتی جوت سما گئے، آپݨے سبھ توں چھوٹے پتر ارجن نوں جانشین تھاپ کے، وڈے پرتھی چند نوں چھڈ کے، جس نے آپݨے بھرا نوں کدے مواف نا کیتا۔ ادوں توں گرگدی سوڈھی پروار وچ رہی۔