سلطان اتے صوفی

پنجاب دا ہندو شاہی راجہ جس نوں 1001 وچ پشاور دے کول محمود غزنوی نے ہرایا۔ شرمسار ہو کے، کہا جاندا ہے، اوس نے آپݨے آپ نوں چکھا وچ ساڑ لیا۔

ترک سلطان جس نے ہندوستان اتے کوئی ستاراں حملے کیتے۔ اوس دیاں جتاں نے لاہور نوں غزنوی شہر بݨایا اتے پنجاب نوں فارسی بولدی اسلامی دنیا وچ لے آندا۔

ناتھ جوگیاں دی سنپردا دے بانی، جنہاں دے پیروکاراں نال گرو نانک نے اچل اتے ہور تھاواں اتے گوشٹی کیتی۔ مدھکالی پنجاب بھر وچ ناتھ روایت تکڑی سی۔

فارسی صوفی جو لاہور وچ وس گئے اتے کشف-ال-مہجوب لکھیا، فارسی وچ سبھ توں پراݨے صوفی گرنتھاں وچوں اک۔ اوہناں دی درگاہ لاہور دی سبھ توں ودھ زیارت والی تھاں ہے۔

سنت جنہاں دی ڈیرا غازی خان دے کول سلیمان پہاڑاں دی تلہٹی وچ درگاہ بیشمار ہندو، سکھ اتے مسلمان شردھالواں نوں کھچدی سی۔ اوہناں دے پیروکار، سلتانیئے، 1947 توں پہلاں سارے پنجاب وچ ملدے سن۔

اجمیر اتے دلی دا راجپوت راجہ جس نے 1191 وچ ترائن وچ محمد غوری نوں ہرایا اتے اک سال بعد اسے میدان وچ اوس توں ہار گیا۔

گیت گووند دے سنسکرت کوی۔ گرو گرنتھ صاحب وچ سبھ توں پراݨی آواز۔

پاکپتن دے چشتی صوفی اتے پنجابی بولی دے پہلے وڈے کوی۔ اوہناں دے شبد اتے سلوک گرو گرنتھ صاحب دا حصہ ہن۔

سندھ دا کسائی، نیواں سمجھیا جاندا کتا، جس دا شبد راگ بلاول وچ ہے۔

مہاراشٹری براہمݨ اتے نامدیو دے سمکالی، جنہاں نے لکھیا کہ بندا موت ویلے کی نال لے جاندا ہے۔

مہاراشٹر دا چھینبا اتے درزی، سبھ توں پہلے بھگتاں وچوں اک۔ آپݨے آخری سال پنجاب وچ گھماݨ وچ بتائے۔

پنجاب دا کھوکھر سردار، جو ویہ سال دلی دے سلطاناں نال لڑیا، لاہور نوں گھیرا پایا اتے سیالکوٹ اتے جالندھر اتے قبضہ کیتا۔

شاہی نائی۔ روایت ہے کہ جدوں اوہ بھگتی وچ لین سن تاں رب نے دربار وچ اوہناں دی تھاں لئی۔

بنارس دا جلاہا-کوی اتے بھگتاں وچوں سبھ توں ودھ باݨی والا۔ ہندو اتے مسلمان دوہاں دھرماں دے پکھنڈ دا مخول اڈایا۔

اوہناں دے جیون بارے تھوڑھا پتا ہے۔ اوہناں دے تن شبد جوگ دی بولی ورت کے اوس توں پرھے اشارا کردے ہن۔

بنارس دے استاد جنہاں نال کبیر، روداس، دھنا، پیپا اتے سیݨ روایتی طور اتے جوڑے جاندے ہن۔

راجستھان دا جٹ کسان جس دی سادی بھگتی پتھر وچ رب نوں بھوجن کھواوݨ دی پیاری ساکھی وچ دسی جاندی ہے۔

گاگرون دا راجہ جس نے آپݨا تخت تیاگ دتا۔ اوس دا شبد کہندا ہے کہ سریر آپ ہی مندر ہے۔

گرو نانک دے ماتا، جو جنمساکھیاں وچ پتا دی نارازگی اگے پتر دے بیپرواہ طور-تریکیاں دا بچاا کردے ہن۔

بنارس دا چمڑے دا کاریگر جس نے بیگمپرا، دکھ اتے ذات توں رہت شہر، بارے لکھیا۔ اج سارے پنجاب وچ ستکارے جاندے ہن۔

سیدپر دا ترکھاݨ جس دی ایماندار کرت نال کمائی کودھرے دی روٹی نوں گرو نانک نے اہلکار ملک بھاگو دے برہم-بھوج نالوں چݨیا۔

مسلمان ربابی اتے گرو نانک دیاں یاتراواں دے عمر بھر دے ساتھی۔ اوہناں دے تن سلوک گرو گرنتھ صاحب وچ ہن۔

گرو نانک دی وڈی بھیݨ، جنہاں نوں اوہناں نوں روحانی استاد وجوں پچھاݨن والی پہلی شخسیات وجوں یاد کیتا جاندا ہے۔